Omschrijving
De kerk van Sant'Anastasia is de grootste kerk van Verona en haar belangrijkste gotische monument, aan de kant van het plein dat haar naam draagt, op twee stappen van de Ponte Pietra. Buiten is ze van baksteen en onvoltooid, binnen heeft ze drie grote beuken met pijlers van rood marmer en meesterwerken in elke kapel.
Strikt genomen is de naam niet de hare: de dominicanen wijdden haar aan de heilige Petrus van Verona, martelaar, maar de Veronezen bleven haar noemen naar een van de twee kerkjes die er eerder stonden, Sant'Anastasia en San Remigio. De werkzaamheden begonnen in 1290, met steun van de Scaligeri en andere grote families, en duurden meer dan anderhalve eeuw.
De gevel is onvoltooid, van baksteen, en heeft maar één afgewerkt onderdeel: het dubbele portaal uit de 15e eeuw, met vijf over elkaar liggende bogen op zuilen van rood, wit en zwart marmer. Op de architraaf zes scènes uit het leven van Christus, gebeeldhouwd door de Meester van Sant'Anastasia.
Bij de ingang dragen twee besnorde gebochelden de wijwatervaten, met een bezorgde blik. De tweede heet ook Pasquino, omdat hij op paaszondag 1591 de basiliek binnenkwam. De eerste, uit 1491, wordt toegeschreven aan Gabriele Caliari, vader van Paolo, bekend als Veronese.
Het interieur heeft drie beuken, gescheiden door monumentale cilindrische pijlers, en een groot transept. Ook de vloer is een kunstwerk: de witte, rode en zwarte marmers herhalen de kleuren van de gevel, en de bestrating werd in 1462 begonnen door Pietro da Porlezza.
Het meesterwerk is de Sint-Joris en de prinses van Pisanello, gefresco'd tussen 1433 en 1438 boven de boog van de Cappella Pellegrini: een sprookjesachtige en ridderlijke wereld in een heldere, elegante lijn. In dezelfde kapel zijn 24 terracotta panelen van Michele da Firenze uit 1435.
In het priesterkoor, aan de linkerkant, staat het monument voor Cortesia Serego, condottiere ten tijde van de Scaligeri, met zijn ruiterfiguur in harnas boven de sarcofaag. Onder de kapellen is het altaar Fregoso van Danese Cattaneo, geprezen door Giorgio Vasari.
Langs de gevel, links, staat een arca: die van Guglielmo da Castelbarco, de eerste monumentale arca «met baldakijn», die enkele jaren later de Arche Scaligere inspireerde.
De basiliek werd op 22 oktober 1471 gewijd, maar de bouwplaats bleef meer dan twee eeuwen open. De gevel is nooit voltooid.
Strikt genomen is de naam niet de hare: de dominicanen wijdden haar aan de heilige Petrus van Verona, martelaar, maar de Veronezen bleven haar noemen naar een van de twee kerkjes die er eerder stonden, Sant'Anastasia en San Remigio. De werkzaamheden begonnen in 1290, met steun van de Scaligeri en andere grote families, en duurden meer dan anderhalve eeuw.
De gevel is onvoltooid, van baksteen, en heeft maar één afgewerkt onderdeel: het dubbele portaal uit de 15e eeuw, met vijf over elkaar liggende bogen op zuilen van rood, wit en zwart marmer. Op de architraaf zes scènes uit het leven van Christus, gebeeldhouwd door de Meester van Sant'Anastasia.
Bij de ingang dragen twee besnorde gebochelden de wijwatervaten, met een bezorgde blik. De tweede heet ook Pasquino, omdat hij op paaszondag 1591 de basiliek binnenkwam. De eerste, uit 1491, wordt toegeschreven aan Gabriele Caliari, vader van Paolo, bekend als Veronese.
Het interieur heeft drie beuken, gescheiden door monumentale cilindrische pijlers, en een groot transept. Ook de vloer is een kunstwerk: de witte, rode en zwarte marmers herhalen de kleuren van de gevel, en de bestrating werd in 1462 begonnen door Pietro da Porlezza.
Het meesterwerk is de Sint-Joris en de prinses van Pisanello, gefresco'd tussen 1433 en 1438 boven de boog van de Cappella Pellegrini: een sprookjesachtige en ridderlijke wereld in een heldere, elegante lijn. In dezelfde kapel zijn 24 terracotta panelen van Michele da Firenze uit 1435.
In het priesterkoor, aan de linkerkant, staat het monument voor Cortesia Serego, condottiere ten tijde van de Scaligeri, met zijn ruiterfiguur in harnas boven de sarcofaag. Onder de kapellen is het altaar Fregoso van Danese Cattaneo, geprezen door Giorgio Vasari.
Langs de gevel, links, staat een arca: die van Guglielmo da Castelbarco, de eerste monumentale arca «met baldakijn», die enkele jaren later de Arche Scaligere inspireerde.
De basiliek werd op 22 oktober 1471 gewijd, maar de bouwplaats bleef meer dan twee eeuwen open. De gevel is nooit voltooid.