Omschrijving
De Domus Mercatorum, of Huis van de Kooplieden, is een middeleeuws gebouw aan de Piazza delle Erbe in Verona. Het werd tussen 1301 en 1304 gebouwd voor de gilden van ambachten en beroepen, met een zuilengang van bogen van witte steen en baksteen.
Kijk vooral naar de gevel. Op de begane grond is een zuilengang met rondbogen, met zuilen van roze steen en Toscaanse kapitelen, om de drie traveeën afgewisseld met pijlers bekleed met platen van wit marmer. De bogen zijn gemaakt van witte steenblokken en bakstenen in afwisselende strepen.
Op de eerste verdieping zitten twee-lichtramen met dubbele stenen zuiltjes. De muur van zichtbaar baksteen wordt bekroond door kantelen die echter niet middeleeuws zijn: ze zijn toegevoegd bij de negentiende-eeuwse restauratie, die het gebouw zijn oorspronkelijke uiterlijk wilde teruggeven.
De gevels kijken uit op de Piazza delle Erbe, de via dei Pellicciai en de via Portici, allemaal met dezelfde zuilengang op de begane grond.
In het middeleeuwse Verona telden de kooplieden meer dan je denkt. De gilden van ambachten en beroepen speelden een hoofdrol, niet alleen in de economie maar ook in de politiek: dankzij hun invloed konden de Scaligeri de macht grijpen en de eerste signoria van de stad vestigen.
Alberto I della Scala gaf, kort voor zijn dood, opdracht voor een stenen gebouw voor hen dat als plaats voor onderhandelingen moest dienen. Daarvoor, begin dertiende eeuw, stond hier een houten constructie voor de Arte della Lana.
Hier werd gehandeld, en de podestà van het Huis van de Kooplieden fungeerde als rechter bij geschillen tussen handelaren. Na verloop van tijd concentreerden de Della Scala de macht en de bevoegdheden van de gilden beperkten zich tot handel en productie.
Het gebouw veranderde nooit van bestemming. In 1802 werd het de zetel van de kamer van koophandel, en van 1878 tot 1884 onderging het een grote restauratie, met verstevigingswerken en vernieuwing van de gevel.
Op 2 juli 1952 beschadigde een brand de zeventiende-eeuwse inrichting van de archiefzaal, de vloeren van de zuilengang en het dakspant zwaar. De werken duurden tot 1954.
Kijk vooral naar de gevel. Op de begane grond is een zuilengang met rondbogen, met zuilen van roze steen en Toscaanse kapitelen, om de drie traveeën afgewisseld met pijlers bekleed met platen van wit marmer. De bogen zijn gemaakt van witte steenblokken en bakstenen in afwisselende strepen.
Op de eerste verdieping zitten twee-lichtramen met dubbele stenen zuiltjes. De muur van zichtbaar baksteen wordt bekroond door kantelen die echter niet middeleeuws zijn: ze zijn toegevoegd bij de negentiende-eeuwse restauratie, die het gebouw zijn oorspronkelijke uiterlijk wilde teruggeven.
De gevels kijken uit op de Piazza delle Erbe, de via dei Pellicciai en de via Portici, allemaal met dezelfde zuilengang op de begane grond.
In het middeleeuwse Verona telden de kooplieden meer dan je denkt. De gilden van ambachten en beroepen speelden een hoofdrol, niet alleen in de economie maar ook in de politiek: dankzij hun invloed konden de Scaligeri de macht grijpen en de eerste signoria van de stad vestigen.
Alberto I della Scala gaf, kort voor zijn dood, opdracht voor een stenen gebouw voor hen dat als plaats voor onderhandelingen moest dienen. Daarvoor, begin dertiende eeuw, stond hier een houten constructie voor de Arte della Lana.
Hier werd gehandeld, en de podestà van het Huis van de Kooplieden fungeerde als rechter bij geschillen tussen handelaren. Na verloop van tijd concentreerden de Della Scala de macht en de bevoegdheden van de gilden beperkten zich tot handel en productie.
Het gebouw veranderde nooit van bestemming. In 1802 werd het de zetel van de kamer van koophandel, en van 1878 tot 1884 onderging het een grote restauratie, met verstevigingswerken en vernieuwing van de gevel.
Op 2 juli 1952 beschadigde een brand de zeventiende-eeuwse inrichting van de archiefzaal, de vloeren van de zuilengang en het dakspant zwaar. De werken duurden tot 1954.