Omschrijving
Palazzo Emilei Forti, ook Palazzo Forti genoemd, is een groot paleis in het historische centrum van Verona. Het heeft een neoklassieke gevel met een dubbele ingang en verbergt binnen een middeleeuwse vleugel en een Romeinse straat: in een paar stappen loop je door tweeduizend jaar Verona.
De gevel stamt uit de late achttiende eeuw en werd ontworpen door Ignazio Pellegrini. Twee identieke bogen met rustiek bossagewerk en Dorische zuilen vormen het monumentale portaal, bedoeld om indruk te maken op wie door het smalle straatje loopt.
Binnen vind je de loggia van Ezzelino, het best bewaarde middeleeuwse deel: een drievoudige arcade over de hele diepte van het gebouw. Daarboven zie je drie grote dichtgemetselde vensters.
Op de binnenplaats wekt een geschilderd schijnlandschap in neogotische stijl, uit het midden van de negentiende eeuw, de illusie van perspectief. Binnen vind je versierde zalen en kamertjes, met een zaal met een gefresceerde schouw.
Dit is het detail dat je als liefhebber van archeologie niet mag missen. Onder het paleis hebben opgravingen uit de jaren tachtig een geplaveide Romeinse straat uit de 1e eeuw v.Chr. en resten van een domus uit de 1e eeuw gevonden.
Het middeleeuwse paleis werd misschien gebouwd door de Castelbarco's in de eerste decennia van de dertiende eeuw. Tussen 1249 en 1254 gebruikte de tiran Ezzelino III da Romano het als residentie. Vanaf 1458 kwam het in handen van de Emilei's, afkomstig uit Brescia.
In 1797 vestigde Napoleon er zijn hoofdkwartier. Maar graaf Francesco Emilei, vijandig tegenover de Fransen, nam deel aan de Veroneser Pasen: hij werd geëxecuteerd en het paleis geplunderd.
In 1849 stelde Pietro Emilei het paleis ter beschikking van veldmaarschalk Radetzky. Daarna kocht de koopman Israele Forti het, en in 1935 liet Achille Forti het met zijn kunstcollecties na aan de gemeente.
Vanaf 1938 huisvestte het paleis de Galleria d'arte moderna en, op de begane grond, het Museo del Risorgimento. De tentoonstellingen over Paul Klee (1992) en Wassily Kandinsky (1993) maakten het bekend. De galerie is daarna verhuisd naar het Palazzo della Ragione.
De gevel stamt uit de late achttiende eeuw en werd ontworpen door Ignazio Pellegrini. Twee identieke bogen met rustiek bossagewerk en Dorische zuilen vormen het monumentale portaal, bedoeld om indruk te maken op wie door het smalle straatje loopt.
Binnen vind je de loggia van Ezzelino, het best bewaarde middeleeuwse deel: een drievoudige arcade over de hele diepte van het gebouw. Daarboven zie je drie grote dichtgemetselde vensters.
Op de binnenplaats wekt een geschilderd schijnlandschap in neogotische stijl, uit het midden van de negentiende eeuw, de illusie van perspectief. Binnen vind je versierde zalen en kamertjes, met een zaal met een gefresceerde schouw.
Dit is het detail dat je als liefhebber van archeologie niet mag missen. Onder het paleis hebben opgravingen uit de jaren tachtig een geplaveide Romeinse straat uit de 1e eeuw v.Chr. en resten van een domus uit de 1e eeuw gevonden.
Het middeleeuwse paleis werd misschien gebouwd door de Castelbarco's in de eerste decennia van de dertiende eeuw. Tussen 1249 en 1254 gebruikte de tiran Ezzelino III da Romano het als residentie. Vanaf 1458 kwam het in handen van de Emilei's, afkomstig uit Brescia.
In 1797 vestigde Napoleon er zijn hoofdkwartier. Maar graaf Francesco Emilei, vijandig tegenover de Fransen, nam deel aan de Veroneser Pasen: hij werd geëxecuteerd en het paleis geplunderd.
In 1849 stelde Pietro Emilei het paleis ter beschikking van veldmaarschalk Radetzky. Daarna kocht de koopman Israele Forti het, en in 1935 liet Achille Forti het met zijn kunstcollecties na aan de gemeente.
Vanaf 1938 huisvestte het paleis de Galleria d'arte moderna en, op de begane grond, het Museo del Risorgimento. De tentoonstellingen over Paul Klee (1992) en Wassily Kandinsky (1993) maakten het bekend. De galerie is daarna verhuisd naar het Palazzo della Ragione.