Omschrijving
Het Palazzo del Capitanio, ook wel Palazzo di Cansignorio genoemd, kijkt met zijn bakstenen toren en binnenplaats uit op de Piazza dei Signori, de huiskamer van Verona. Het was het versterkte paleis van de Scaligeri en daarna het huis van de Venetiaanse kapiteins.
Het oudste stuk is de toren van baksteen, vijf verdiepingen hoog, met vensters met tweekleurige booglijsten. Waarschijnlijk lieten Alberto of Mastino della Scala hem bouwen, en hij domineert nog steeds het plein. Al in 1277 is hier het huis van Alberto della Scala gedocumenteerd.
Vanaf het plein zie je het portaal van Michele Sanmicheli, gemaakt tussen 1531 en 1533, het sierlijkste detail van de gevel. Daarachter ligt de binnenplaats, afgesloten door de grote loggia uit de vijftiende eeuw, toegeschreven aan Pietro da Porlezza.
Op de binnenplaats staat ook de Porta dei Bombardieri, een werk van Bernardino Miglioranzi uit 1687, een zeldzaam voorbeeld van Veronese barok. Daar herinnert ook een standbeeld aan generaal Schulenburg, de laatste grote bevelhebber van het Venetiaanse leger.
Het paleis draagt de naam van een meedogenloze heer. Cansignorio della Scala nam Verona in 1359 in door zijn broer Cangrande II in een hinderlaag te doden, en liet op zijn sterfbed ook Paolo Alboino uit de weg ruimen, om alles aan zijn zonen na te laten.
Tussen 1359 en 1364 bouwde de heer het paleis om en gaf het zijn bijna definitieve vorm: een versterkt complex met onderling verbonden gebouwen en een grote moestuin erachter, beschermd door een hoge muur.
In 1405 onderwierp Verona zich aan Venetië en werd het paleis de zetel van de Venetiaanse kapitein, vandaar de naam. Het werd meermaals verbouwd en huisvestte tussen de negentiende en twintigste eeuw de rechtbank.
Onder het gebouw hebben opgravingen uit de jaren tachtig Romeinse woningen uit de 1e tot 5e eeuw, vroegmiddeleeuwse structuren en een Longobardische kapel uit 745 aan het licht gebracht. Uit die opgravingen zijn de Scavi Scaligeri ontstaan, een ondergronds tentoonstellingsparcours: onder het elegante plein ligt nog een Verona, ouder dan het eerste.
Het oudste stuk is de toren van baksteen, vijf verdiepingen hoog, met vensters met tweekleurige booglijsten. Waarschijnlijk lieten Alberto of Mastino della Scala hem bouwen, en hij domineert nog steeds het plein. Al in 1277 is hier het huis van Alberto della Scala gedocumenteerd.
Vanaf het plein zie je het portaal van Michele Sanmicheli, gemaakt tussen 1531 en 1533, het sierlijkste detail van de gevel. Daarachter ligt de binnenplaats, afgesloten door de grote loggia uit de vijftiende eeuw, toegeschreven aan Pietro da Porlezza.
Op de binnenplaats staat ook de Porta dei Bombardieri, een werk van Bernardino Miglioranzi uit 1687, een zeldzaam voorbeeld van Veronese barok. Daar herinnert ook een standbeeld aan generaal Schulenburg, de laatste grote bevelhebber van het Venetiaanse leger.
Het paleis draagt de naam van een meedogenloze heer. Cansignorio della Scala nam Verona in 1359 in door zijn broer Cangrande II in een hinderlaag te doden, en liet op zijn sterfbed ook Paolo Alboino uit de weg ruimen, om alles aan zijn zonen na te laten.
Tussen 1359 en 1364 bouwde de heer het paleis om en gaf het zijn bijna definitieve vorm: een versterkt complex met onderling verbonden gebouwen en een grote moestuin erachter, beschermd door een hoge muur.
In 1405 onderwierp Verona zich aan Venetië en werd het paleis de zetel van de Venetiaanse kapitein, vandaar de naam. Het werd meermaals verbouwd en huisvestte tussen de negentiende en twintigste eeuw de rechtbank.
Onder het gebouw hebben opgravingen uit de jaren tachtig Romeinse woningen uit de 1e tot 5e eeuw, vroegmiddeleeuwse structuren en een Longobardische kapel uit 745 aan het licht gebracht. Uit die opgravingen zijn de Scavi Scaligeri ontstaan, een ondergronds tentoonstellingsparcours: onder het elegante plein ligt nog een Verona, ouder dan het eerste.