Omschrijving
De Giardino Giusti is een van de bekendste Italiaanse tuinen uit de late renaissance, verscholen achter het familiepaleis in de wijk Veronetta in Verona. Een laan van cipressen loopt omhoog naar een grot en een panoramaterras boven de stad.
Het lage deel is een groot parterre met geometrische perken, in tweeën gedeeld door de cipressenlaan die recht op de heuvel af gaat. Er zijn fonteinen, standbeelden en een doolhof van buxushagen: niet die uit de zestiende eeuw, maar een eenvoudiger versie die architect Luigi Trezza in 1786 opnieuw ontwierp.
Aan het einde van de laan leidt een bakstenen trap naar de grot van de genius loci. Van buiten lijkt hij op een tempeltje, met zuilen en een gebroken fronton; binnen is het een echte grot, uitgehouwen in tufsteen, met een tongewelf en drie nissen. Vroeger was hij bekleed met schelpen, koraal en parelmoer, en waterspelletjes moesten de gasten vermaken.
Boven de grot waakt een gigantisch masker, dat aan Bartolomeo Ridolfi wordt toegeschreven. Volgens het overgeleverde verhaal konden er vuurtongen uit zijn mond komen.
Hoger, op het tweede terras, opent de heuvelwand zich met vier kunstmatige grotten. Een toren met wenteltrap voert naar het hoogste deel van de tuin, het belvedère: een balkon met balustrade vlak boven het masker, en ernaast een klein paviljoen met open galerij.
Van daarboven zie je Verona van bovenaf, tussen daken en klokkentorens: een tweede uitkijkpunt over de stad.
Voordat het een representatieve tuin werd, was dit echter een werkplaats. De Giusti, een familie die eind dertiende eeuw uit Toscane kwam, waren wolververs. In 1406 kocht Provolo Giusti het terrein naast de oude via Postumia: hier kookte men de ketels en hing men het laken te drogen.
In de zestiende eeuw maakte Agostino Giusti van die werkplaats een visitekaartje. Hij voegde de oude gebouwen langs de straat samen en bouwde ze om tot een paleis met een atrium met zes bogen, en erachter ontwierp hij de tuin volgens de mode van die tijd.
De Tweede Wereldoorlog richtte grote schade aan: na de oorlog waren veel planten ontworteld of gebroken. De zorg voor het groen sinds de oorlog heeft een groot deel van de oude schoonheid teruggebracht.
Het lage deel is een groot parterre met geometrische perken, in tweeën gedeeld door de cipressenlaan die recht op de heuvel af gaat. Er zijn fonteinen, standbeelden en een doolhof van buxushagen: niet die uit de zestiende eeuw, maar een eenvoudiger versie die architect Luigi Trezza in 1786 opnieuw ontwierp.
Aan het einde van de laan leidt een bakstenen trap naar de grot van de genius loci. Van buiten lijkt hij op een tempeltje, met zuilen en een gebroken fronton; binnen is het een echte grot, uitgehouwen in tufsteen, met een tongewelf en drie nissen. Vroeger was hij bekleed met schelpen, koraal en parelmoer, en waterspelletjes moesten de gasten vermaken.
Boven de grot waakt een gigantisch masker, dat aan Bartolomeo Ridolfi wordt toegeschreven. Volgens het overgeleverde verhaal konden er vuurtongen uit zijn mond komen.
Hoger, op het tweede terras, opent de heuvelwand zich met vier kunstmatige grotten. Een toren met wenteltrap voert naar het hoogste deel van de tuin, het belvedère: een balkon met balustrade vlak boven het masker, en ernaast een klein paviljoen met open galerij.
Van daarboven zie je Verona van bovenaf, tussen daken en klokkentorens: een tweede uitkijkpunt over de stad.
Voordat het een representatieve tuin werd, was dit echter een werkplaats. De Giusti, een familie die eind dertiende eeuw uit Toscane kwam, waren wolververs. In 1406 kocht Provolo Giusti het terrein naast de oude via Postumia: hier kookte men de ketels en hing men het laken te drogen.
In de zestiende eeuw maakte Agostino Giusti van die werkplaats een visitekaartje. Hij voegde de oude gebouwen langs de straat samen en bouwde ze om tot een paleis met een atrium met zes bogen, en erachter ontwierp hij de tuin volgens de mode van die tijd.
De Tweede Wereldoorlog richtte grote schade aan: na de oorlog waren veel planten ontworteld of gebroken. De zorg voor het groen sinds de oorlog heeft een groot deel van de oude schoonheid teruggebracht.