Omschrijving
Palazzo Maffei is het barokke paleis dat de noordwestkant van de Piazza delle Erbe afsluit, in het hart van Verona. Sinds 2020 is de bel-etage open voor publiek als huismuseum, met meer dan 350 kunstwerken, oude kunst en vooral kunst uit de twintigste eeuw.
De eerste blik gaat naar het dak: een balustrade met zes beelden van goden, van links Hercules, Jupiter, Venus, Mercurius, Apollo en Minerva. Vijf zijn van plaatselijke steen. Hercules is veel lichter van kleur en komt vermoedelijk van het Romeinse Capitolium.
De gevel is een elegant decor voor het plein: een zuilengang met vijf bogen, op de bel-etage grote ramen met balkonnetjes, frontons en Ionische halfzuilen versierd met maskers, daarboven een attiek met lagere openingen.
Binnen beslaat het Casa Museo zo’n twintig zalen. Je begint in de beschilderde kamers aan het plein, waar oude kunst met moderne in gesprek is als in een privéwoning, en loopt door naar een echte galerij. Er zijn schilderijen, beelden, tekeningen en kunstnijverheid uit de collectie van Luigi Carlon.
Onder de twintigste-eeuwse kunstenaars ontmoet je Boccioni, Balla, Severini, Picasso, De Chirico, Morandi, Magritte, Duchamp, Fontana, Burri en Manzoni.
Het andere dat je niet mag missen is de wenteltrap, gedurfd, van steen, op een ellipsvormige plattegrond. Hij stijgt van de kelder tot boven zonder enige steun in het midden en eindigt met een lantaarn en beelden.
Het paleis staat waar in de Romeinse tijd het Capitolium stond, de grote tempel op het kruispunt van de twee hoofdstraten van de stad, aan de rand van het Forum. Na de val van het rijk raakte het in verval en kwamen er op die plek de tafels van de geldwisselaars, een beroep dat ook de Maffei uitoefenden.
In de zeventiende eeuw bouwden de Maffei hun bezit opnieuw op. De pest van 1630 onderbrak de werken; daarna vonden ze het paleis te laag vergeleken met de huizen eromheen en voegden ze een verdieping toe, voltooid in 1668.
Op het dak was zelfs een tuin met waterspelen en zes beelden op de balustrade. Die duurde niet lang: in 1732 was hij al afgebroken en maakte het platte dak plaats voor een schuin dak.
De eerste blik gaat naar het dak: een balustrade met zes beelden van goden, van links Hercules, Jupiter, Venus, Mercurius, Apollo en Minerva. Vijf zijn van plaatselijke steen. Hercules is veel lichter van kleur en komt vermoedelijk van het Romeinse Capitolium.
De gevel is een elegant decor voor het plein: een zuilengang met vijf bogen, op de bel-etage grote ramen met balkonnetjes, frontons en Ionische halfzuilen versierd met maskers, daarboven een attiek met lagere openingen.
Binnen beslaat het Casa Museo zo’n twintig zalen. Je begint in de beschilderde kamers aan het plein, waar oude kunst met moderne in gesprek is als in een privéwoning, en loopt door naar een echte galerij. Er zijn schilderijen, beelden, tekeningen en kunstnijverheid uit de collectie van Luigi Carlon.
Onder de twintigste-eeuwse kunstenaars ontmoet je Boccioni, Balla, Severini, Picasso, De Chirico, Morandi, Magritte, Duchamp, Fontana, Burri en Manzoni.
Het andere dat je niet mag missen is de wenteltrap, gedurfd, van steen, op een ellipsvormige plattegrond. Hij stijgt van de kelder tot boven zonder enige steun in het midden en eindigt met een lantaarn en beelden.
Het paleis staat waar in de Romeinse tijd het Capitolium stond, de grote tempel op het kruispunt van de twee hoofdstraten van de stad, aan de rand van het Forum. Na de val van het rijk raakte het in verval en kwamen er op die plek de tafels van de geldwisselaars, een beroep dat ook de Maffei uitoefenden.
In de zeventiende eeuw bouwden de Maffei hun bezit opnieuw op. De pest van 1630 onderbrak de werken; daarna vonden ze het paleis te laag vergeleken met de huizen eromheen en voegden ze een verdieping toe, voltooid in 1668.
Op het dak was zelfs een tuin met waterspelen en zes beelden op de balustrade. Die duurde niet lang: in 1732 was hij al afgebroken en maakte het platte dak plaats voor een schuin dak.