Omschrijving
De Arco dei Gavi is een Romeinse boog in Verona, naast Castelvecchio, een van de weinige erebogen uit de oudheid die voor een particuliere familie werden gebouwd en niet voor een keizer. Hij werd rond het midden van de eerste eeuw opgericht om de gens Gavia te eren.
Kijk vooral naar de gevel met vier hoge Korintische zuilen op een voetstuk, waarvan de twee in het midden een fronton dragen als een klein tabernakel. In het midden zit de hoofdboog, met pijlers versierd met gebeeldhouwde kandelaars met plantenmotieven. Aan de zijkanten twee smalle nissen waarin de beelden van de familieleden stonden.
Ook de zijkanten hebben iets ongewoons: de meeste Romeinse bogen hebben hier een blinde muur, terwijl deze een kleinere doorgang heeft met erboven een raam. Het binnenste heeft een plat kassettenplafond, en op één kassette herken je een Gorgoonkop omringd door rozetten.
Dan is er de signatuur van Lucius Vitruvius Cerdo, twee keer op de binnenpijlers aangebracht, zodat je hem zowel bij het binnenkomen als bij het naar buiten gaan kunt lezen. Romeinse architecten tekenden bijna nooit: dit geval is buitengewoon zeldzaam.
Cerdo was een vrijgelaten Griekse slaaf. De naam Vitruvius deed de renaissance dromen: hij herinnert aan de auteur van „De architectura”, en sommigen veronderstellen dat hij diens vrijgelatene was. Daarom werd de boog bestudeerd, getekend en gekopieerd door Palladio, Sangallo, Serlio, Falconetto, Sanmicheli, Bellini en Mantegna.
Zijn geschiedenis is een reis. Hij stond aan de via Postumia, net buiten de Romeinse muren. In de middeleeuwen werd hij uitgekleed en in de nieuwe ommuring opgenomen als stadspoort, de poort van San Zeno; daarna werd hij onderdeel van het verdedigingssysteem van Castelvecchio, met een wachtpost in de doorgang.
In 1550 stond de Republiek Venetië het gebied af aan particulieren, die de boog bevrijdden van muren en hutjes. Maar in 1805 liet het Franse Genie hem afbreken, om redenen van militaire veiligheid en verkeer.
De blokken werden een voor een opgemeten, kwamen op de piazza Cittadella terecht en daarna veilig in de boogruimten van de Arena. In 1812 maakte Giuseppe Barbieri er een houten model op kleinere schaal van, bewaard in het archeologisch museum van het Romeins Theater.
De boog werd door anastylose weer opgebouwd en op 28 oktober 1932 ingehuldigd op het pleintje van Castelvecchio. Waar hij eerst stond, wordt aangegeven door een marmeren rechthoek op de weg voor het kasteel.
Kijk vooral naar de gevel met vier hoge Korintische zuilen op een voetstuk, waarvan de twee in het midden een fronton dragen als een klein tabernakel. In het midden zit de hoofdboog, met pijlers versierd met gebeeldhouwde kandelaars met plantenmotieven. Aan de zijkanten twee smalle nissen waarin de beelden van de familieleden stonden.
Ook de zijkanten hebben iets ongewoons: de meeste Romeinse bogen hebben hier een blinde muur, terwijl deze een kleinere doorgang heeft met erboven een raam. Het binnenste heeft een plat kassettenplafond, en op één kassette herken je een Gorgoonkop omringd door rozetten.
Dan is er de signatuur van Lucius Vitruvius Cerdo, twee keer op de binnenpijlers aangebracht, zodat je hem zowel bij het binnenkomen als bij het naar buiten gaan kunt lezen. Romeinse architecten tekenden bijna nooit: dit geval is buitengewoon zeldzaam.
Cerdo was een vrijgelaten Griekse slaaf. De naam Vitruvius deed de renaissance dromen: hij herinnert aan de auteur van „De architectura”, en sommigen veronderstellen dat hij diens vrijgelatene was. Daarom werd de boog bestudeerd, getekend en gekopieerd door Palladio, Sangallo, Serlio, Falconetto, Sanmicheli, Bellini en Mantegna.
Zijn geschiedenis is een reis. Hij stond aan de via Postumia, net buiten de Romeinse muren. In de middeleeuwen werd hij uitgekleed en in de nieuwe ommuring opgenomen als stadspoort, de poort van San Zeno; daarna werd hij onderdeel van het verdedigingssysteem van Castelvecchio, met een wachtpost in de doorgang.
In 1550 stond de Republiek Venetië het gebied af aan particulieren, die de boog bevrijdden van muren en hutjes. Maar in 1805 liet het Franse Genie hem afbreken, om redenen van militaire veiligheid en verkeer.
De blokken werden een voor een opgemeten, kwamen op de piazza Cittadella terecht en daarna veilig in de boogruimten van de Arena. In 1812 maakte Giuseppe Barbieri er een houten model op kleinere schaal van, bewaard in het archeologisch museum van het Romeins Theater.
De boog werd door anastylose weer opgebouwd en op 28 oktober 1932 ingehuldigd op het pleintje van Castelvecchio. Waar hij eerst stond, wordt aangegeven door een marmeren rechthoek op de weg voor het kasteel.