Omschrijving
Het Archeologisch Museum bij het Romeinse Theater vertelt over het Verona van de Romeinen in een voormalig klooster uit de 15e eeuw dat aan de heuvel hangt, in de wijk Veronetta, boven het Romeinse theater. Om er te komen loop je de trappen van de cavea op.
Het museum werd opgericht in 1924, nadat de gemeente in 1904 het terrein van het theater had gekocht van de erfgenamen van Andrea Monga, die het had blootgelegd. Daarbij kwamen de verzamelingen oudheden die door de grote Veronese families werden geschonken of verkocht, en daarna nieuwe opgravingsvondsten. Na een vernieuwing tussen 2013 en 2016 heeft het een moderne opstelling.
Het complex heeft drie delen: het Palazzo Fontana, renaissancistisch, dat als ingang dient en resten van het toneelgebouw van het theater heeft opgenomen; het theater zelf; en het klooster van de Gesuati, met de kerk van San Girolamo, de kleine kloostergang, het refectorium en de cellen van de broeders.
De afdelingen volgen de antieke stad. Je begint bij de huizen, met hun verfijnde meubilair, en bij de necropolen, want Romeinen mochten hun doden niet in de stad begraven. Dan de monumenten: het houten model van de Arco dei Gavi uit 1813, waarin elk stukje overeenkomt met een steen van de echte boog, genummerd en uit elkaar te halen, en de 18e-eeuwse maquette van de Arena.
Naast de maquette van de Arena staat een mozaïek met drie gladiatoren: de winnaar, de dode en de begenadigde. In de afdeling van het theater vind je reconstructies en prenten van Giovanni Caroto, en in die van het heiligdom van Isis en Serapis de Egyptische godheden die bij het theater zijn gevonden.
Daal je af naar de vierde verdieping, dan kom je bij de bronzen: Verona is een van de Romeinse steden van Noord-Italië met de meeste bronzen voorwerpen, zeldzaam omdat ze vaak omgesmolten werden. In het voormalige refectorium staan de grote marmeren beelden, waaronder een Romeinse kopie van de Venus van Phidias en een grote vrouwenfiguur met plooien.
Tussen de kloostergang en de kerk kom je grafstenen, geblazen glas, bronzen beeldjes van godheden en de Romeinse mozaïeken van de kerk van San Girolamo tegen, die een houten plafond uit de 16e eeuw heeft. Ten slotte het grote Romeinse terras, in de heuvel uitgehouwen, met grafstenen en architectonische fragmenten.
Het museum werd opgericht in 1924, nadat de gemeente in 1904 het terrein van het theater had gekocht van de erfgenamen van Andrea Monga, die het had blootgelegd. Daarbij kwamen de verzamelingen oudheden die door de grote Veronese families werden geschonken of verkocht, en daarna nieuwe opgravingsvondsten. Na een vernieuwing tussen 2013 en 2016 heeft het een moderne opstelling.
Het complex heeft drie delen: het Palazzo Fontana, renaissancistisch, dat als ingang dient en resten van het toneelgebouw van het theater heeft opgenomen; het theater zelf; en het klooster van de Gesuati, met de kerk van San Girolamo, de kleine kloostergang, het refectorium en de cellen van de broeders.
De afdelingen volgen de antieke stad. Je begint bij de huizen, met hun verfijnde meubilair, en bij de necropolen, want Romeinen mochten hun doden niet in de stad begraven. Dan de monumenten: het houten model van de Arco dei Gavi uit 1813, waarin elk stukje overeenkomt met een steen van de echte boog, genummerd en uit elkaar te halen, en de 18e-eeuwse maquette van de Arena.
Naast de maquette van de Arena staat een mozaïek met drie gladiatoren: de winnaar, de dode en de begenadigde. In de afdeling van het theater vind je reconstructies en prenten van Giovanni Caroto, en in die van het heiligdom van Isis en Serapis de Egyptische godheden die bij het theater zijn gevonden.
Daal je af naar de vierde verdieping, dan kom je bij de bronzen: Verona is een van de Romeinse steden van Noord-Italië met de meeste bronzen voorwerpen, zeldzaam omdat ze vaak omgesmolten werden. In het voormalige refectorium staan de grote marmeren beelden, waaronder een Romeinse kopie van de Venus van Phidias en een grote vrouwenfiguur met plooien.
Tussen de kloostergang en de kerk kom je grafstenen, geblazen glas, bronzen beeldjes van godheden en de Romeinse mozaïeken van de kerk van San Girolamo tegen, die een houten plafond uit de 16e eeuw heeft. Ten slotte het grote Romeinse terras, in de heuvel uitgehouwen, met grafstenen en architectonische fragmenten.