Opis
Torre dei Lamberti to wieża górująca nad Weroną swoimi 84 metrami, w połowie Piazza delle Erbe. Od 1972 roku jest otwarta dla zwiedzających: ze szczytu rozciąga się panorama miasta i wzgórz Torricelle.
Jej budowę rozpoczęto w 1172 roku, a nazwę wzięła od rodziny, do której należała. Najstarszą, niską część rozpoznasz po na przemian układanych pasach cegły i bloków tufu.
W 1403 roku piorun strącił jej szczyt: prace nad odbudową i podwyższeniem ruszyły dopiero w 1448 roku, a zakończyły się w latach 1463–1464, z ośmioboczną komorą dzwonną i jej eleganckimi gotyckimi oknami biforyjnymi.
Zegar pojawił się między 1779 a 1798 rokiem. Zapłacił za niego z własnej kieszeni w 1798 roku hrabia Giovanni Sagramoso, bo ten z pobliskiej Torre del Gardello od dawna nie działał.
W komorze wiszą dzwony, które od wieków wyznaczały rytm życia miasta. Rengo, największy, zwoływał radę i milicję; Marangona oznajmiała pożary oraz początek i koniec pracy, a swoją nazwę zawdzięcza «marangonowi», czyli stolarzowi w dialekcie weroneńskim.
Rengo odlano w 1557 roku, waży ponad cztery tony i ma średnicę 184 centymetrów. Uchodzi za jeden z najlepszych dzwonów renesansu pod względem brzmienia i zdobień. Z Marangoną, Bajoną i dzwonkiem godzinnym tworzy akord czterech brązów.
Tam na górze mieszkali dzwonnicy, którzy byli też stróżami, wartownikami i dozorcami więziennymi, bo w wieży często siedział jakiś więzień. Płacono im niewiele, ale mieli darmowe mieszkanie, nie płacili podatków i nie odbywali służby wojskowej. Imiona niektórych z nich wciąż znamy.
4 listopada 1918 roku o 10:30 to Rengo radośnie obwieścił koniec wojny z Austrią. Koncert dzwonów rozbrzmiał także podczas Pasqua Veronesi, powstania z 1797 roku przeciwko Francuzom. Na początku XX wieku zadanie dzwonienia przejęli dzwonnicy z Santa Anastasia.
Koniecznie zobacz
• Panoramę ze szczytu.
• Rengo.
• Zegar.
Czy wiesz, że…?
• Od 1632 do 1797 roku dzwonnikami byli Tanara: w ich kronikach zapisano, że starsza kobieta z rodziny spłonęła od uderzenia pioruna, gdy rozwieszała pranie w oknie wieży.
• Z tego samego okna spadł potem młody członek rodziny, nie doznając żadnych obrażeń.
• Dzwon Consolata z 1311 roku nie wrócił do użytku po przetopieniu w 1833 roku.
Jej budowę rozpoczęto w 1172 roku, a nazwę wzięła od rodziny, do której należała. Najstarszą, niską część rozpoznasz po na przemian układanych pasach cegły i bloków tufu.
W 1403 roku piorun strącił jej szczyt: prace nad odbudową i podwyższeniem ruszyły dopiero w 1448 roku, a zakończyły się w latach 1463–1464, z ośmioboczną komorą dzwonną i jej eleganckimi gotyckimi oknami biforyjnymi.
Zegar pojawił się między 1779 a 1798 rokiem. Zapłacił za niego z własnej kieszeni w 1798 roku hrabia Giovanni Sagramoso, bo ten z pobliskiej Torre del Gardello od dawna nie działał.
W komorze wiszą dzwony, które od wieków wyznaczały rytm życia miasta. Rengo, największy, zwoływał radę i milicję; Marangona oznajmiała pożary oraz początek i koniec pracy, a swoją nazwę zawdzięcza «marangonowi», czyli stolarzowi w dialekcie weroneńskim.
Rengo odlano w 1557 roku, waży ponad cztery tony i ma średnicę 184 centymetrów. Uchodzi za jeden z najlepszych dzwonów renesansu pod względem brzmienia i zdobień. Z Marangoną, Bajoną i dzwonkiem godzinnym tworzy akord czterech brązów.
Tam na górze mieszkali dzwonnicy, którzy byli też stróżami, wartownikami i dozorcami więziennymi, bo w wieży często siedział jakiś więzień. Płacono im niewiele, ale mieli darmowe mieszkanie, nie płacili podatków i nie odbywali służby wojskowej. Imiona niektórych z nich wciąż znamy.
4 listopada 1918 roku o 10:30 to Rengo radośnie obwieścił koniec wojny z Austrią. Koncert dzwonów rozbrzmiał także podczas Pasqua Veronesi, powstania z 1797 roku przeciwko Francuzom. Na początku XX wieku zadanie dzwonienia przejęli dzwonnicy z Santa Anastasia.
Koniecznie zobacz
• Panoramę ze szczytu.
• Rengo.
• Zegar.
Czy wiesz, że…?
• Od 1632 do 1797 roku dzwonnikami byli Tanara: w ich kronikach zapisano, że starsza kobieta z rodziny spłonęła od uderzenia pioruna, gdy rozwieszała pranie w oknie wieży.
• Z tego samego okna spadł potem młody członek rodziny, nie doznając żadnych obrażeń.
• Dzwon Consolata z 1311 roku nie wrócił do użytku po przetopieniu w 1833 roku.