Opis
Torre del Gardello to średniowieczna wieża kilka kroków od Piazza delle Erbe w Weronie, wysoka na 44 metry. Ma swoje miejsce w historii miasta: w 1370 roku po raz pierwszy zabrzmiał z niej zegar z dzwonem.
Wysoko widać komorę dzwonową, rozpoznawalną po biforiach z kolumienką pośrodku, i zwieńczenie w kształcie ściętego stożka. Na wieży jest też łacińska tablica upamiętniająca zegar.
Łaciński tekst wspomina Cansignoria della Scala, który rządził miastem sprawiedliwie, i mówi, że w 1370 roku (data jest zapisana jako „dwa razy siedem lustr” po trzynastu setkach) wieża odmierzyła godziny. Był to uroczysty sposób, by powiedzieć, że w Weronie od tej chwili godziny było słychać.
Pierwotny dzwon o wadze 1,8 tony jest dziełem mistrza Jacopa i nosi herb miasta, wizerunek patrona świętego Zenona i kilka inskrypcji gotyckim pismem. Nie ma go już na wieży: jest wystawiony w muzeum w Castelvecchio.
Przed wieżą stał dom-wieża, najprawdopodobniej rodziny Gardello: stąd nazwa. Cansignorio kazał go odnowić i podwyższyć w 1370 roku, być może według projektu Giovanniego da Ferrara lub jego syna. Wieża i jej zegar z dzwonem miały dodać prestiżu rodzinie Scaligerów i miastu, a po tej interwencji budynek przybrał swój w zasadzie ostateczny wygląd.
Na początku był tylko dzwon, który wybijał godziny. Mechanizm poruszający wskazówki i zewnętrzną tarczę zamontowano w 1421 roku.
Przez długi czas wieża Gardello była jedynym zegarem z tarczą w mieście. Dopiero w 1661 roku (a może pod koniec XVIII wieku) inny zegar z tarczą zainstalowano na pobliskiej, wyższej Torre dei Lamberti.
W 1626 roku wieża otrzymała ostatnie poprawki: zwieńczenie w kształcie ściętego stożka, które lekko ją podwyższyło do 44 metrów.
Wysoko widać komorę dzwonową, rozpoznawalną po biforiach z kolumienką pośrodku, i zwieńczenie w kształcie ściętego stożka. Na wieży jest też łacińska tablica upamiętniająca zegar.
Łaciński tekst wspomina Cansignoria della Scala, który rządził miastem sprawiedliwie, i mówi, że w 1370 roku (data jest zapisana jako „dwa razy siedem lustr” po trzynastu setkach) wieża odmierzyła godziny. Był to uroczysty sposób, by powiedzieć, że w Weronie od tej chwili godziny było słychać.
Pierwotny dzwon o wadze 1,8 tony jest dziełem mistrza Jacopa i nosi herb miasta, wizerunek patrona świętego Zenona i kilka inskrypcji gotyckim pismem. Nie ma go już na wieży: jest wystawiony w muzeum w Castelvecchio.
Przed wieżą stał dom-wieża, najprawdopodobniej rodziny Gardello: stąd nazwa. Cansignorio kazał go odnowić i podwyższyć w 1370 roku, być może według projektu Giovanniego da Ferrara lub jego syna. Wieża i jej zegar z dzwonem miały dodać prestiżu rodzinie Scaligerów i miastu, a po tej interwencji budynek przybrał swój w zasadzie ostateczny wygląd.
Na początku był tylko dzwon, który wybijał godziny. Mechanizm poruszający wskazówki i zewnętrzną tarczę zamontowano w 1421 roku.
Przez długi czas wieża Gardello była jedynym zegarem z tarczą w mieście. Dopiero w 1661 roku (a może pod koniec XVIII wieku) inny zegar z tarczą zainstalowano na pobliskiej, wyższej Torre dei Lamberti.
W 1626 roku wieża otrzymała ostatnie poprawki: zwieńczenie w kształcie ściętego stożka, które lekko ją podwyższyło do 44 metrów.